• darkblurbg

07-06-2020: De preek van de Heilige Drie-eenheid 2020
Ik begin mijn preek met de woorden: “Vandaag is het feest van de Heilige Drievuldigheid.” Deze woorden passen bij vandaag, Drievuldigheidszondag. Toch werden de woorden “Vandaag is het feest van de Heilige Drievuldigheid” op een bijzonder moment uitgesproken, tijdens de sombere dagen van mei 1940, tachtig jaar geleden. Nederland capituleerde, België bloedde dood op de Westoever, Frankrijk werd platgewalst en onderging de grootste nederlaag uit zijn geschiedenis, Engelse troepen scheepten zich in in Duinkerken en vluchtten naar Engeland, Duitse troepen overspoelden Europa. In die tijd stond de Engelse premier Winston Churchill recht om zijn volk toe te spreken met de historische woorden: “Vandaag is het feest van de Heilige Drievuldigheid.” Churchill was niet direct een man die veel verwees naar geloof en gebed, maar toen wel. Bang voor wat er allemaal zou gaan gebeuren. In de vijf oorlogsjaren zaten de kerken vol. Mensen zochten hulp bij God: Vader, Zoon en Heilige Geest. Drie en toch één. Vijf jaar lang keken de mensen ook naar drie andere groten: de Engelse Churchill met zijn grote sigaar, de Amerikaanse president Roosevelt met zijn grote kin, en de Russische Stalin met zijn grote snor. Zij waren ook met drie, maar zeker niet één.

Ondertussen is de oorlog 75 jaar voorbij. Die grote staatsmannen zijn bijna vergeten, zand er over, letterlijk. Maar als ik zeg, zoals Churchill toen: “Vandaag is het feest van de Heilige Drievuldigheid”, dan gaat het om Drie Groten die onsterfelijk zijn: God de Vader, Schepper van hemel en aarde; God de Zoon, de Verlosser van de wereld; en God de Heilige Geest, de Inspirator die ons wil inspireren tot daden van geloof, hoop en liefde om deze wereld beter te maken. Deze Grote Drie zijn onsterfelijk, maar worden in onze tijd doodgezwegen. De drie staatsmannen (Churchill, Roosevelt en Stalin) konden dan wel de Duitsers verslagen, de oorlog beëindigen en vrede gebracht hebben, maar om echte vrede te bekomen is méér nodig dan wapens die zwijgen. De echte vrede wordt gebracht door God: Vader, Zoon en Heilige Geest. Daarom, zoek God waar Hij te vinden is. Grijp de Hand van de goede Vader, voel het kloppen van Jezus Heilig Hart, ervaar de kracht van de Heilige Geest. Zonder hen is het volgens mij onmogelijk om echte vrede te bekomen. Echte vrede is een geschenk van de Hemel. Zoals we bidden in het Onze Vader: Uw Rijk (Uw Rijk van vrede) kome op aarde zoals in de Hemel. In de Hemel heerst de volmaakte vrede, Gods vrede.

Ik wil met u even kijken naar het verschil tussen de Hemel en de aarde. Op aarde worden mensen elke dag door de zonde gekwetst; in de Hemel is er geen zonde, zelfs de bekoring om te zondigen ontbreekt. Op aarde worden landen, regio’s, mensen, zelfs families tegen elkaar uitgespeeld, en meestal gaat het om onnozelheden zoals geld en macht; in de Hemel is er geen geld en macht nodig, er is perfecte harmonie. Op aarde worden mensen ziek, een piepklein virusje legt mensen lam, mensen worden oud en gebrekkig; in de Hemel zijn er geen tranen en is er geen lichamelijk en psychisch lijden. Op aarde lijden miljoenen mensen honger en armoede; in de Hemel is iedereen verzadigd en heeft iedereen genoeg. De Hemel is dus geweldig. De Bijbel eindigt dan ook met de hartenkreet: “Kom, Heer Jezus, kom!” Ondertussen leven we hier op aarde en we smachten allemaal naar de dag dat er geen armoede is, geen honger, geen zonde, geen lijden; we smachten naar harmonie, solidariteit, gerechtigheid, heelheid. Als Christen weten we dat deze dag ooit zal komen, maar tot die tijd vraagt Jezus ons om te bidden: “Uw Rijk kome op aarde zoals in de Hemel”. Ondertussen wil God niet dat we ontmoedigd rondsloffen met het hoofd naar beneden, ontmoedigd over de wereld om ons heen of ons eigen leven. God wil ons helpen, genezen, inspireren en verlossen, zodat de Hemel op aarde meer werkelijk wordt. We kunnen bidden en als Christen maken we dan het kruisteken “In de Naam van de Vader”, en dan maken we een gebaar naar boven, naar God de Vader die boven ons staat, maar ook achter ons en klaar staat om ons op te vangen als we struikelen, om ons zelfs te dragen als we niet meer verder kunnen. We maken ook een gebaar naar beneden en we zeggen “En in Naam van de Zoon”; de Vader heeft ons Zijn Zoon gezonden, nedergedaald uit de Hemel en Mens geworden, Die ons verlost heeft en bij ons blijft. Daarna maken we een horizontale lijn en we zeggen: “En in Naam van de Heilige Geest”; de Geest doet ons kijken naar links en rechts, naar mensen met wie wij leven, met wie we verbonden zijn en waarvoor we verantwoordelijkheid dragen. Als we zo, vanuit de Drie-ene God, vanuit Hem leven en naar mensen kijken, dan zullen de wereld en de mensen geheiligd worden. “Zozeer heeft God de wereld liefgehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat al wie in Hem gelooft, niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.”

Amen.