• darkblurbg

In 2018 schreef zanger, dichter, componist Stef Bos voor de Protestantse Kerstcampagne een heel mooi lied: Geef licht.

De woorden van het eerste couplet zouden zo maar over de laatste maanden van 2021 kunnen gaan. Over zorgelijke tijd waarin we leven, het verlengen van de corona-maatregelen, de lockdown sinds 18 december en het daardoor steeds minder weerbaar worden van mensen, tenminste zo (b)lijkt dat vaak.

Het wordt steeds vroeger donker, zingt Stef Bos, de winter is in zicht. Alles keert naar binnen, de gordijnen gaan weer dicht. De tijd staat op een kruispunt. Niemand weet waarheen. De schoonheid is soms ver te zoeken. De dromer staat alleen.

Maar dat is beslist niet de strekking van het lied. Het lied roept ons vooral op om te geven voor het goede doel opdat we zo voor andere mensen “licht” kunnen zijn. Geef wat er vaak niet is. Geef wat je te geven hebt. Het is voor die ander een uitweg uit het donker en … zo geef je de liefde een gezicht.

Maar het zijn vooral de woorden van het laatste couplet die mij troffen terwijl we bezig waren met onze Kerstpakkettenactie:
Ik stak mijn kop onder de grond, maar de haan die bleef maar kraaien. Alsof hij zei: “je moet iets doen om een verschil te kunnen maken.”

Of onze gulle gevers ruim gegeven hebben omdat die haan maar bleef kraaien... ik vermoed van niet. Maar onze vele gulle gevers hebben meer dan “iets” gedaan. Samen, onze sponsoren, vrijwilligers en veel van onze parochianen, hebben ze heel veel gedaan. En wat zeker is: samen hebben zij wel degelijk het verschil gemaakt. Zij hebben het verschil gemaakt voor ruim 220 families. Zoveel mensen, alleenstaanden soms, gezinnen met kinderen, kwetsbare jongeren en ouderen, mensen op of onder de armoedegrens. Voor al die mensen en kinderen zijn zij licht geweest. Zij hebben de liefde en de naastenliefde waar wij pastores zo graag vanaf de kansel over preken, een gezicht gegeven.

De gordijnen gaan inderdaad vroeger dicht. De tijd staat op een kruispunt en soms lijken we allemaal de weg kwijt te zijn. Maar de dromers staan niet alleen. Zij staan niet alleen en hebben samen de wereld lichter gemaakt. Ze hebben samen met de haan het licht gezien. en samen hebben ze het doorgegeven! Samen hebben ze het verschil gemaakt. En dat is ontroerend en het maakt mij heel stil. Dank jullie wel!

pastor Theodoor van den Boom