• darkblurbg

In 2020 ben ik, aan het begin van het coronatijdperk, het dagboek van Anne Frank gaan lezen. Aanleiding was dat we toen een avondklok hadden en ik was benieuwd hoe mensen in oorlogstijd, op elkaar aangewezen in het achterhuis, dit draaglijk maakten.

Onlangs sprak ik iemand die vertelde dat het dagboek Het verstoorde leven van Etty Hillesum voor haar de tweede bijbel is. Dat maakte me nieuwsgierig en aangezien we nog steeds in een lockdown zitten, paste dit thema nog prima. Al lezend merk je dat Etty vooral opgesloten is in haarzelf maar ook een drang heeft naar de wereld buiten haarzelf. Daarbij speelt God op gezette tijden een rol. Zo schrijft ze op 16 maart 1941: Ik onderging met vreugde, hoe Gods wereld, ondanks alles, toch schoon is. Een constatering die anno 2022 nog steeds geldt. We proberen als mensheid die schoonheid te redden met de klimaataanpak en het behoud van verscheidenheid in de natuur.

Op persoonlijk niveau schrijft Etty op 26 augustus 1941: Binnen in me zit een heel diepe put. En daarin zit God. Soms kan ik erbij. Maar vaker liggen er stenen en gruis voor die put, dan is God begraven. Dan moet hij weer opgegraven worden. Ook dit is een herkenbaar element in het leven: je verhouden tot een buitenaards wezen, hoe kan je dat vorm geven? Dat kan zitten in het genieten van de natuur of eens duidelijk je twijfel en onzekerheid uitschreeuwen. Etty vermoedt dat er mensen zijn die het hoofd diep buigen en in de handen verbergen, ik denk dat die mensen God binnen in zich zoeken.

Anno 2022 doen veel mensen dat nog steeds, bijvoorbeeld door te lezen in de eerste bijbel. Om u daarbij van dienst te zijn, staat op de homepage van deze website een dagelijkse Bijbeltekst (onderaan, net boven de algemene voettekst). Vandaag, 6 januari 2022, is dat Colossenzen 4:2: Wijd u trouw aan het gebed, wees daarbij waakzaam en dankbaar. Het is in lijn met wat Etty Hillesum schreef, zorg dat er niet te veel stenen en gruis in je leven liggen.

Gaat u in 2022 aan een dagboek beginnen?

Paul Langeveld