Rondleiding in Petrus en Pauluskerk

 De parochie Petrus en Paulus werd op 8 december 1955 opgericht. Onder de bezielende leiding van Jan Hoes (pastoor van 1 juli 1965 tot 15 maart 1976) werd de kerk door aannemersbedrijf P.H. van Meerendonk uit Tilburg gebouwd, naar het ontwerp van Architectenbureau Lelieveldt uit Rotterdam. De eerste spade ging de grond in op 15 augustus 1968 en op 29 november 1969 vond de kerkwijding plaats. In 2005 heeft de parochie haar vijftigjarig bestaan gevierd. Vanaf 1 januari 2013 is parochie Petrus en Paulus opgegaan in Parochie de Goede Herder.

 


De kerk is een goed voorbeeld van de nieuwe kerkbouw sinds het Vaticaans Concilie(1962-1964). Hier werd het gedachtegoed in verwerkt dat sinds de liturgische beweging en later in conciliedocumenten was vastgelegd

Vanaf de straat gezien ligt het gebouw als een onopvallend groot huis aan een plein. Dit plein wordt door een laag muurtje begrensd en vormt samen met de kerk en het huidige parochiecentrum een zeshoek.

 


Ook de kerkruimte heeft de zeshoek als grondplan, maar deze is omwille van het aantal zitplaatsen aan twee zijden verlengd. Zo kreeg men een ongelijkzijdige zeshoek met twee brandpunten in het plafond. De hoofdruimte rond het altaar is afgepaald met twaalf zuilen (overeenkomstig het aantal apostelen!). Deze dragen de muren daarboven met ramen, waardoor het licht naar binnen valt. De inrichting van de centrale ruimte is zó dat de kerkgangers rondom het liturgisch centrum kunnen zitten. Dit centrum wordt geaccentueerd door door een kleine verhoging die alweer een zeshoek als grondvorm heeft en waarop het altaar en de lezenaar staan.

De zeshoek is een regelmatige vorm, die we kennen van de honingraat. Naar de opvatting van de bouwpastoor kan hierin een verwijzing naar de eucharistie gezien worden.

 

 

 

 

Rond de centrale ruimte bevinden zich gescheiden door een ommegang drie kapellen, de sacramentskapel, de Mariakapel en de doopkapel. Het zeshoekthema wordt hierin voortgezet.